Quad rijden en Rio Celeste

Weer twee mooie dagen beleeft en wat gaat het snel… geniet lekker mee met onze afgelopen dagen.(Helaas gaat uploaden van foto’s bijna niet…)

Vrijdag 16 februari 2024

De eerste nacht in onze villa was niet de beste. We waren beide veel wakker. We douchen ons helemaal wakker, kleden ons aan en zoeken dan het ontbijt op. We hoeven vandaag pas om 10:00 uur in La Fortuna te zijn, dus kunnen we rustig aan doen. Het ontbijt is bij het zwembad en whirlpool van het complex. We krijgen vers fruit, ei, toast en pancakes dus met een goed gevulde buik kunnen we op weg naar een nieuwe dag in Costa Rica.

We rijden om 09:00 uur weg. Om het villa complex af te komen hebben we een kastje waarmee de grote deuren te openen zijn. We rijden de binnenplaats af en zijn dan op weg naar La Fortuna en specifiek op weg naar Outback Quads. Vandaag gaan we namelijk 3 uur lang op een quad rijden dwars door een deel van het regenwoud. We komen er een half uur later aan, melden ons aan en gaan dan nog even koffie en thee drinken aan de overkant bij een koffietentje.

Om 10:00 uur hebben we een briefing waarbij we de uitleg van de quads krijgen en dan is het tijd om de helmen op te doen en de quads te starten om op pad te gaan. We moeten meteen een best stijle helling af en off we go. Eerst rijden we een klein stukje over de gewone weg als we daarna een afslag nemen het regenwoud in. Het regent het eerste uur en dat merken we aan de weg. We gaan door plassen modder, stijle hellingen met stenen en prachtige regenwoud als we even stoppen voor een bezoek aan het Maleku dorp. Dit culturele dorp laat een beeld zien van hoe de Costa Ricanen leefden en je leert hoe je dingen zegt. Ook kun je natuurlijk wat kopen, wat we natuurlijk niet doen. We stappen gelukkig gauw weer op de Quads en gelukkig is de regen ook gestopt, al waren we al zeiknat.

De rit gaat dan verder door modderpoelen, bergen en van omhoog naar omlaag als we dan stoppen bij een prachtig beekje. Hier hebben we 10 minuten om even te pauzeren en wat foto’s te nemen. Ook zitten er in de bomen brulapen die ons toeroepen. Als we dan weer op pad gaan, start de quad van Mart niet meer en dus moet ie het laatste deel van de rit bij mij achterop. Samen scheuren we verder en weer door diepe dalen met stenen, door plassen en uiteindelijk rijden we helemaal naar boven dwars door de Arenal National Park naar het laatste punt van een hike. Hier kunnen we in tien minuten naar boven lopen waar je een mooi uitzicht hebt over het hele gebied en over de vulkaan die we twee dagen geleden goed hebben kunnen zien. Vandaag zien we er niets van door de bewolking. Wel lopen we als we boven komen over grote brokken lava van de laatste keer dat de Arenal vulkaan is uitgebarsten.

En dan gaan we terug en komen we om 13:00 uur terug. We vinden het beide een super ervaring, met soms best enge diepe afdalingen over grote stenen. Het was echt een leuke, spannende en stoere ervaring. We zoeken daarna een soda op waar we twee dagen geleden ook hebben geluncht en bestellen weer de club sandwich met de smoothies. Heerlijk en al etend genieten we na van onze rit dwars door de jungle met de quads.

Hierna gaan we toch even langs een medici om even mijn wond te laten checken en gelukkig hoef ik echt geen tetanusprik. Daarna gaan we geld pinnen, de auto tanken en via een ijs salon rijden we dan terug naar onze villa. Bij het villa complex ligt iets verder het Chachagua Rainforest Hot Springs. Hier gaan we even genieten van de natuurlijke warmtebronnen. Als we daar aankomen vangt een medewerker ons op. Omdat we een villa hebben gehuurd is de entree gratis en worden we per golfkarretje naar deHot Springs gereden. Aan deze luxe kunnen we wel wennen hoor. Als we omgekleed zijn stappen we de warme baden in en genieten we van de warmte en de rust. Heerlijk na zo’n quad rit. Na 1,5 uur zijn we lekker opgewarmd en douchen we ons schoon en kleden we ons aan.

Ook hebben ze hier wat trails waaronder 1 naar een waterval. We besluiten om die te gaan bekijken en zien onderweg weer brulapen in de bomen zitten, en deze keer kunnen we ze ook goed fotograferen. Er is zelfs een moeder met een kleintje, zo leuk! Als we bij de kleine waterval aankomen bekijken we deze en iets later lopen we de trail weer terug als we in de bomen wat toekans zien zitten. Het blijven prachtige beesten. Je hebt trouwens een aantal verschillende toekans. Dit zijn relatief kleine. Hierna zoeken we de auto op en gaan we wat eten bij een soda dichtbij onze villa. Mart eet een burrito en ik een bord nachos en dan rijden we terug. Vandaag doen we de avond lekker niets en gaan we lekker relaxen in de villa met wat drinken en tv kijken. Het was weer een top dagje en morgen verlaten we de omgeving van La Fortuna en gaat de roadtrip weer verder.

Zaterdag 17 februari 2024

Na ons ontbijt en ons fris te hebben gedoucht is het tijd om de sleutel van onze mooie villa in te leveren en weer verder te gaan. Ook vannacht hebben we allebei niet super geslapen. Waarschijnlijk door alle mooie belevenissen.

We hadden in La Fortuna een paar dingen op ons lijstje staan om misschien te doen en 1 daarvan was de Borgarin Trail. Ondanks dat ie voor vandaag niet op ons schema stond, rijden we rond 07:30 uur weg van de villa en een half uur later parkeren we bij Borgarin Trail. Hier kun je ook weer een trail lopen door een groot gebied. We melden ons aan voor de tour met een gids van 08:00 uur en 5 minuten later lopen we met de gids weg.

Erg grappig is dat we meteen terug gaan naar de parkeerplaats. Want zonder het zelf gezien te hebben (is ook heel erg lastig spotten), hangt er in 1 van de bomen een luiaard die wakker is. Als we zien waar ie hangt is het een prachtig plaatje van een 2 tenige luiaard. Je hebt namelijk twee verschillende luiaards. Een 2 tenige en 3 tenige luiaard. Het verschil zit in de vacht, het gezicht wat totaal anders is en het aantal kilometer dat ze elke dag afleggen. De 1 legt maar 1 kilometer af en de ander wel 5 kilometer. En dat ondanks dat ze 20 uur slapen in een dag. Als we de luiaard goed hebben gezien en mooie foto’s hebben gemaakt door de telescoop van de gids lopen we iets verder als we kort daarna alweer een luiaard zien die wakker is. Fantastisch! Alles bij deze dieren gaat echt in slow motion. Beide luiaards die we net hebben gezien zijn trouwens mannetjes, dat kun je zien aan de strepen op de rug die mannetjes hebben.

Hierna lopen we door een waterrijk gebied en zien we nogmaals de kleine, giftige maar ook zo mooie Blue Jeans Red Frog. Zo klein als je vingerkootje, maar zo giftig…

Onze gids neemt ons verder mee de trail op en we zien een prachtig groen/oranje vogel genaamd de MotMot. Dit is 1 van de Costaricaanse vogels. Verder zien we een prachtige blauwe vogel en kort daarna weer een Basilisk die mooi verscholen zit tussen al het groen. Onze gids ziet het gelijk, wij moeten echt geholpen worden waar alles zit. Ook wij spotten wel dingen, maar met een gids zie je echt zoveel meer. En dan spotten we zelf een luiaard in de boom die ook weer wakker is. We observeren hem als er een mooie toekan overvliegt en zo iets verder in de boom gaat zitten voor ons. Te mooi al die dieren…. Na het bekijken van een termieten nest en de groen zwarte giftige kikker en nog wat prachtige vogels waaronder een mooie uil is de tour van 2 uur alweer voorbij. Wel mag je eventueel de hele dag en de rest van je verblijf in Costa Rica hier blijven komen als je een tour hebt gedaan. “Helaas” gaat voor ons de roadtrip weer verder. Na wat heerlijk fruit wat je krijgt na de wandeling en gedag te hebben gezegd tegen de gids rijden we om 10:30 uur weg richting onze volgende stop, het Tenorio Volcano National Park, wat op iets van 1,5 uur rijden ligt.

Onderweg stoppen we om wat leuke fruittentjes die je overal ziet te fotograferen als we om 12:00 uur aankomen. De weg ernaartoe was soms over heel slechte wegen met grote gaten en veel stenen. We parkeren de auto en lopen naar de ingang,maar de volgende groep die naar binnen mag is om 12:25 uur dus eten en drinken we eerst wat als we om 12:30 uur naar binnen lopen.

Het Tenorio Volcano National Park is een mooi park waar een rivier doorheen loopt, deRio Celeste. Deze rivier heeft een azuurblauwe kleur doordat er twee verschillende rivieren samenkomen met vulkanisch mineraal in het water. Dit veroorzaakt een chemische reactie waardoor de rivier deze bijna onnatuurlijke mooie blauwe kleur krijgt. Er loopt 1 pad door het park van ongeveer 7 kilometer heen en weer die we helemaal gaan lopen. Het eerste gedeelte van de trail is op zich goed te doen. Het gaat soms wel stijl omhoog en omlaag maar een half uur verder gelopen komen we aan bij de waterval ook genaamd Celeste. Om deze te bereiken moeten we 250 treden naar beneden lopen. Het is trouwens een prachtige dag vandaag en zo met de zon is het een pittige wandeling naar beneden en later weer terug naar boven, maar de waterval is het meer dan waard. Midden tussen allemaal groen klettert de waterval naar beneden en stort dan in de prachtige azuur blauwe rivier. Het is echt een prachtig plaatje. Na de waterval goed bekeken te hebben en wat mooie foto’s te hebben gemaakt drinken we water en klauteren we de 250 trappen weer omhoog.

Als we dachten dat dit pittig was, de trail gaat nu verder over een trail van nog eens 2 kilometer met geen pad, maar allemaal stenen en een soort van hoge trappen. Je volgt de rivier die uiteindelijk terechtkomt bij het einde waar de twee rivieren samen komen die de chemische reactie veroorzaken. Je ziet een bruine en azuurblauwe rivier tegelijk in het water scheiden. Erg mooi. Ook ruik je onderweg de zwavel geur. Het laatste gedeelte van de trail was over drie bruggen waarvan 1 kleine houten hangbrug die prachtig over de blauwe rivier hangt. En dan moeten we de hele trail weer terug… gelukkig heb je mooie uitzichten, maar als we om 15:15 uur weer helemaal terug zijn bij het begin zijn we beide best moe en onze benen er even helemaal klaar mee. Echt ook zo goed dat Mart dit gewoon kan en doet met zijn knie in het achterhoofd. Onderweg terug zagen we nog een kleine groene slang en een toekan en een grote zwarte loopvogel met een gele snavel die we ook al in Tortuguero zagen. Het is de bruine Hokko.

Bezweet zoeken we een tentje aan de overkant op en neemt Mart een lekker ijskoud biertje en ik een ijskoude cola die we snel opdrinken. Daarna is het slecht 9 minuten rijden naar onze volgende slaapadres, een B[e-38]B. We wilden deze vakantie van allerlei soorten slaapadressen hebben dus ook een B[e-38]B. Als we aankomen worden we warm welkom geheten door José en Katia die ons de B[e-38]B laten zien. Je hebt beschikking over een centrale keuken en over een lounge gedeelte die buiten is met allemaal hangmatten. Eenmaal op de kamer douchen we ons gelijk schoon na het zweten van de hike en gaan we even op bed liggen.

Maar dan is de dag nog niet over. Om 17:30 uur komen we namelijk aan bij Tapir Valley Nature Reserve waar we een 2,5 uur lange wandeltocht gaan maken op zoek naar Tapirs die hier vaak worden gezien. We krijgen laarzen aan en een zaklamp en met nog 6 andere mensen lopen we met de gids mee. We lopen door een vallei met daarboven alleen maar grote groene bomen, Mart merkt terecht op dat het net een scène uit Jurassic Park is. Als er nu een dinosaurus uit de bossen zou komen, zou je het nog geloven ook. We lopen door de vallei en daarna door stukken dicht bebost. Iedereen moet stil zijn want Tapirs zijn schuwe dieren. Ondanks dat het een mooie dag was qua weer, begint het af en toe te regenen. Het maakt de expeditie alleen maar nog spannender. Deze Night tour is trouwens heel anders dan de andere. Hier loop je echt heel veel en zien we onder weg wel wat kikkers, vogels en een mooie uil die zo in het donker enorme grote gele ogen heeft maar de focus ligt vooral op de Tapir. Rond 19:45 uur krijgen we snacks en drinken en de gids vraagt of we misschien nog even door willen omdat ze ons de Tapir graag willen laten zien. Iedereen stemt in en als we verder lopen komt het echt met bakken uit de hemel. Zeiknat is het tien minuten later weer droog. We lopen door drassige velden en nog een keer door het woud als de gids in 1x best heftig ons zegt te stoppen… geen Tapir maar 1 van de meest giftige slagen in heel Centraal en Midden Amerika komt net uit de bosjes het pad over. De Fer de Lance slang of ook wel Spearhead genoemd.

Het is de gevaarlijkste slang en met 1 beet brengt het beest 105 mg gif in je en een mens kan maar 50 mg gif verdragen. Ik ben als de dood voor slangen en deze is echt heel groot. Hij beweegt zich langzaam voor richting de andere kant van het pad en we maken mooie foto’s en een filmpje. Als de gids zeker is dat hij verder is mogen wij verder het pad over. Wow! Dat was gaaf. Het is ook onze eerste echt grote slang in het wild. Al zien we helaas geen Tapir, deze slang maakt het helemaal goed en gelukkig hadden we Tapir al gezien. De gids zelf had de slang pas voor de tweede keer nu gezien in zijn 22 jaar als gids.

Moe en voldaan rijden we in het pikkedonker en in de mist heel rustig terug naar onze B[e-38]B en frissen we ons op, poetsen we onze tanden en ploffen in bed. Vandaag hebben we gewoon in totaal 16 kilometer gelopen en dat voelen onze benen. Het was een mooie dag met drie leuke excursies maar voldaan gaan we slapen. Morgen hebben we een soort van rustdag, en dat is eigenlijk best lekker. Tot nu toe hebben we al zo veel gezien en gedaan. We genieten de Max!

Veel liefs van ons!